Να το πω φθορά; Να το πω αλλοίωση; Να το πω νόθευση; Να το πω φυσιολογική εξέλιξη; Να το πω απλά δική μου ιδιοτροπία και εμμονή προσκόλησης στα παλιότερα; Όπως να 'ναι το λέω. Σημασία έχει το τί νιώθω. Κι αυτό που νιώθω είναι ότι τα πάντα γύρω μου έχουν χάσει τη γεύση, το άρωμα, το νόημα και την αξία τους. Πάει καιρός τώρα που το νιώθω και που παρατηρώ ότι η λίστα αυτή όλο και μακραίνει, τα νοθευμένα όλο και πληθαίνουν. Λες και ζούμε σε μια εποχή αποστεωμένη, ξερακιανή δίχως ποιότητα, ρομποτοποιημένη, ψυχρή και ψυχαναγκαστική που απλά μέσα σ'αυτή κάποιες μεστές και αξιόλογες προσπάθειες αχνοφαίνονται ίσα-ίσα για να μην αποθαρρυνόμαστε. Όλα έχασαν την κύρια ιδιότητα που κάποτε τα προσδιόριζε.
Οι σοκολάτες γάλακτος την απέραντη απολαυστικότητά τους.Ο ελληνικός καφές το πλούσιο, γεμάτο άρωμά του.
Οι διαφημίσεις την ευρηματική ευστοχία τους (εκτός ελαχίστων).
Οι συνθέτες την πρωτότυπη έμπνευσή τους.
Τα πρετ-α-πορτέ την ίσια ραφή τους.
Η νυχτερινή διασκέδαση τις μεγάλες φίρμες. Το ραδιόφωνο την καλή του ανατροφή και τη μαγεία.
Οι δημοσιογράφοι το δημοσιογραφικό τους δαιμόνιο.
Η τρομοκρατία τη φιλολαϊκή ιδεολογία της.
Ο Έλληνας την αρχοντιά του.
Οι μάγκες τη μαγκιά τους.
Κι εγώ το κέφι μου.
Ένας αχταρμάς η ζωή μας μετριότητας και ανοστιάς.
8 σχόλια:
Έτσι όπως τα λες.
Η προχειράτζα όπως λέω -για να δώσω περισσότερη έμφαση- έχει κατακλίσει την ζωή μας.
Χάθηκε η ποιότητα σε βάρος της κακής ποσότητας.
Αχ βρε χρωματιστή μέχρι πότε θα τα βλέπουμε και θα τα ζούμε έτσι;
Προχειράτζα και όχι μόνο, Θαλασσένια.
Πλήρης αποπροσανατολισμός και άλλα αντ'άλλων.
Μακάρι να 'ξερα το μέχρι πότε. Είναι φαίνεται η σειρά της δικής μας γενιάς να γραφτεί με αυτόν τον τρόπο στην ιστορία. Άλλοι πέρασαν πολέμους, κατοχές, δικτατορίες...εμείς αυτή την απερίγραπτη κατάσταση.
Κατά τ'άλλα, Καλό Μήνα! Και άντε να δούμε πότε θα 'ρθει η Άνοιξη. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
καλημέρα φίλη μου,σε διάβαζα και μου ήρθε στα χείλη το παρακάτω τραγούδι...
Μικρά σινιάλα -Active Member
Σήκω πάνω, μη ντρέπεσαι,
μη γίνεις ένα με τον εχθρό σου.
Σήκω σου λέω, να φαίνεσαι,
σκούπισε λίγο το μέτωπο σου.
Πάτα στα πόδια σου, μπορείς δε μπορείς…
Σήκω αδερφέ μου απ' το σκοτάδι•
έστω κι έτσι με τα μάτια πρησμένα…
Τράβα μακρυά απ ' αυτούς κι όπου να 'ναι,
αρνήσου τα εύκολα και δος του απ' τη σκάλα,
κι αν σε φωνάζουνε κι αν σε κοιτάνε,
μη λογαριάσεις τα μικρά τους σινιάλα.
Σήκω πάνω, μη ντρέπεσαι.
Σήκω, σου λέω, να φαίνεσαι…
καλή Σαρακοστή και δύναμη σε όλους μας, φιλιά
Χρωματιστή μου, θυμήσου την πολυχρωμία σου !! Σαν πολύ μαύρα δεν τα βλέπεις τα πράγματα; Άλλο ένα θύμα του σκουπιδοτενεκέ που αδειάζουν κάθε μέρα τα κανάλια στο καθιστικό μας; Ή μήπως απλώς δεν έτυχε να γνωρίσεις τους γνήσιους, παθιασμένους, συναρπαστικούς ανθρώπους, τους αληθινούς μάγκες που υπάρχουν γύρω μας;
Παρά την κρίση, ζούμε σε μια εποχή απίστευτου πλούτου και ποικιλίας. Αλλά και πλύσης εγκεφάλου. Από τον καθένα μας προσωπικά εξαρτάται αν θα αξιοποιήσει στον μέγιστο δυνατό βαθμό τις δυνατότητες που του προσφέρονται ή θα παραμείνει βυθισμένος στην κατευθυνόμενη μιζέρια και αυτομαστίγωση.
Η Σαρακοστή μπορεί να είναι η καλύτερη εποχή για τη γεύση και την τέρψη. Και για κάθε μορφής δημιουργία φυσικά.
Γεια σου Αναζήτηση.
Θετική η παρακίνηση σου κι αισιόδοξη η οπτική σου.
Άλλα πες ότι "σηκωθώ και φαίνομαι". Τί θα γίνει; Τίποτα.Απλά θ'αναγκαστώ να "κάτσω" και θα 'μαι ακόμα πιο απογοητευμένη από πριν.
Θα προσπαθώ πάντως να βλέπω γύρω μου και να προσπαθώ να διακρίνω το ωραίο.
Poet, καλησπέρα.
Δεν ξεχνώ την ιδιότητά μου. Και αυτή δεν είναι η πολυχρωμία (δεν με λένε "πολύχρωμη" αλλά το χρώμα). Λοιπόν και το γκρι χρώμα είναι και αυτή την περίοδο με χαρακτηρίζει.
Τηλεόραση δεν βλέπω καθόλου πλέον για να με επηρεάζει όμως έχω ένα ένστικτο που δεν μου δίνει θετικά μηνύματα. Θα μου πεις με τη διάθεσή μας εμείς επηρεάζουμε την εξέλιξη των γεγονότων όμως δεν μπορώ άλλο το μάταιο όνειρο, την ουτοπική προοπτική.
Οι άνθρωποι γύρω μου είναι απορροφημένοι στην καθημερινότητα και μάλλον το ίδιο κι εγώ και ίσως αυτό δεν μου αφήνει περιθώριο να διακρίνω τη συναρπαστικότητά τους.
Όμως μη μου πεις πως δεν έχεις κι εσύ αντιληφθεί έστω και λίγη φθορά γύρω σου; Μόνο εγώ είμαι που τρώω μανιωδώς ολόκληρη τη σοκολάτα προσπαθώντας να εντοπίσω εκείνη τη συγκλονιστικότητά της και στο τέλος μένω ανικανοποίητη;
Α, όλα κι όλα. Μπορούμε να ανεχτούμε τα πάντα εκτός από τη β' διαλογής σοκολάτα γάλακτος!!!! Αν είναι δυνατόν.... ;)
Και ο ελληνικός καφές, Τελευταίε! Ξέρεις τί είναι να μην μπορείς ν'απολαύσεις το κυριακάτικο πρωινό σου καφεδάκι; Αυτές τις μικρές απολαύσεις αποζητώ
Δημοσίευση σχολίου